Hipoglikemia, inaczej niedocukrzenie, jest to zbyt niskie stężenie glukozy we krwi - poniżej 70 mg/dl. Objawy mogą się pojawić już przy niższych wartościach glikemii, jak również hipoglikemia może przebiegać niezależnie od objawów.

Objawy hipoglikemii *:

Główne objawy to:

  • zawroty głowy
  • głód
  • osłabienie
  • drgawki
  • ból głowy
  • potliwość
  • bladość
  • senność
  • zataczanie się
  • bladość
  • trudności w komunikowaniu się
  • drażliwość
  • nerwowość
  • niepokój
  • zaburzenia widzenia
  • zaburzenia pamięci
*Ponieważ każdy organizm jest inny, niektóre objawy mogą nie występować lub występować w innej formie.


Co może wywołać hipoglikemię?

  • zbyt duża dawka insuliny
  • pominięty posiłek lub zbyt mały posiłek
  • zbyt intensywny wysiłek fizyczny
  • infekcja przewodu pokarmowego


Pierwsza pomoc w hipoglikemii

jeżeli osoba może przełykać, to:

  • glukoza w tabletkach lub żelu
  • słodzony lub posłodzony cukrem napój (woda z cukrem, cola, sok)
  • cukier
  • banan

  • Ciężka hipoglikemia

    czyli neuroglikopenia to stan, w którym mózg zostaje całkowicie pozbawiony dopływu glukozy przez bardzo obniżony poziom cukru we krwi - dochodzi do utraty przytomności i drgawek.

    W tym wypadku należy:

    1. podać zastrzyk z glukagonu (pomarańczowe pudełko) i
    2. wezwać pogotowie.

    Hipoglikemia może być bardzo niebezpieczna w skutkach, dlatego w jej przypadku zawsze lepiej zapobiegać, niż później leczyć. Jak uniknąć stanu niedocukrzenia? Przede wszystkim stosując się do zaleceń lekarza, dbając o regularne spożywanie posiłków, właściwe dawkowanie insuliny oraz najważniejsze – stale kontrolując poziom cukru we krwi (https://www.accu-chek.pl/cukrzyca-podstawy/hipoglikemia).

    Najprostszą metodą kontroli cukru jest pomiar za pomocą glukometru, a więc z krwi pobranej z nakłutego opuszka palca. Zalecana liczba pomiarów w ciągu dnia uzależniona jest od modelu stosowanego leczenia i ustalana z lekarzem diabetologiem podczas wizyt kontrolnych. Zwykle niezbędne jest wykonanie kilku pomiarów dziennie. Osoby stosujące insulinę zobowiązane są do wykonywania co najmniej kilku pomiarów: na czczo, przed i po każdym głównym posiłku oraz przed snem (optymalnie nie mniej niż 8x w ciągu doby). Cukrzycy z cukrzycą typu 2 leczeni łagodną terapią farmakologiczną lub dietą wykonują zazwyczaj raz w miesiącu skrócony profil glikemii, a więc pomiary na czczo i po głównym posiłku w ciągu dnia, a poza tym kontrolują glikemię raz dziennie o różnych porach dnia. Zaś chorzy na cukrzycę typu 2, leczeni stałymi dawkami insuliny, powinni wykonywać codziennie 1-2 pomiary glikemii, a dodatkowo raz w tygodniu - skrócony, a raz w miesiącu pełny dobowy profil glikemii.

    Pompa insulinowa pozwoli z kolei na podawanie odpowiedniej (ustalonej z lekarzem) dawki insuliny w odpowiednim momencie dnia. Poprzez dostarczanie szybko działającej insuliny 24 godziny na dobę, urządzenie zapewnia stałą, podstawową podaż insuliny. Zaprogramowana tu podaż leku imituje produkcję insuliny przez zdrową trzustkę. Dodatkowo pacjent podaje tzw. bolusy doposiłkowe, czyli dawkę insuliny potrzebną do zaplanowanego posiłku. W ten sposób ewentualne wahania poziomu glukozy zostają zminimalizowane. Co ważne, pompy insulinowe są bardzo wygodne w codziennym użytkowaniu. Dzięki temu, że są dość małe, z powodzeniem można schować je do kieszeni, przyczepić do paska lub umocować przy biustonoszu – dyskretnie, wygodnie i przede wszystkim bezpiecznie!

    Warto wspomnieć także o CGM, czyli o systemie ciągłego monitorowania glikemii. Jest on szczególnie polecany chorym, u których występują częste epizody hipoglikemii, a tradycyjne pomiary glikemii mogą nie wychwycić wszystkich istotnych wahań glikemii. Cukrzycy zobowiązani są do prowadzenia szczegółowych pomiarów nawet co kilkadziesiąt minut. Jest to bardzo ważne, bo pomaga prawidłowo kontrolować cukrzycę, co ogranicza ryzyko wystąpienia ostrych i przewlekłych powikłań choroby.

    Artykuł powstał we współpracy z Roche Diabetes Care Polska.